Posts Tagged ‘ sandra jeroen van veen ’

27-3-2011, Zaantheater, Zaanstad

Vandaag ging de klok een uurtje vooruit, het is weer zomertijd, hetgeen betekende dat we een uurtje minder hadden om te slapen. Maar toch helemaal uitgerust konden we op weg naar Zaandam. Vandaag speelden we daar in de kleine zaal. In de grote zaal stond de voorstelling van Edwin Rutten, waarvoor onze technicus Toon werkt, en dus hadden we vandaag Mark. Het Zaantheater ligt op een prachtige plek met uitzicht op het water, veel glas en een multifunctioneel gebouw. In de zaal stond ons huismerk vleugels, en toch wel de meest voorkomende instrumenten van Nederland: Yamaha C7. We hadden de goede ervaringen van deze instrumenten (o.a. in Delft en Breda) nog in ons geheugen zitten dus dat beloofde wat. In de kleedkamer las ik een prachtige recensie over het concert in Assen die net binnenkwam via de mail. Er was weer Wi-Fi beschikbaar! Leuk ook om kennis te maken met de technici van het theater: Bart en ….Bart. Handig, als je iets nodig hebt roep je gewoon Bart. De tribune was helemaal ingeklapt een zo ontstond een compleet vlakke vloer waarop genoeg ruimte was voor vele liggende mensen die we vanmiddag hadden. Toen de soundcheck klaar was en het licht was gesteld kon de zaal open. Wij konden naar achteren om ons vast om te kleden en mentaal voor te bereiden op het concert. Bij een middagconcert dragen we onze speciaal ontworpen kleding van kunstenares Anneke Klein Kranenbarg die vandaag ook aanwezig was. Het concert begon om half vier en er lagen veel mensen, maar er zaten ook mensen aan allerlei kanten. We zagen zelfs een enorm opblaasfauteuil; die hadden we nog niet gezien in ligconcerten. Het is zo mooi om te zien hoe mensen helemaal genieten en in hun eigen ruimte de muziek tot zich laten komen.

De Yamaha’s nodigden uit toch heel subtiel en gevoelig spel. Het openingsgedeelte was voor ons persoonlijk een van de mooisten tot nu toe, zo goed als alles lukte, de diversiteit aan klanken, ook hier werden we weer door onszelf verrast. De oneindige mogelijkheden zijn fantastisch en het stuk blijft geniaal! Het publiek was enorm stil, het licht liep naadloos samen met ons spel, en er ontstonden heel spannende momenten. Heerlijk om zo te kunnen spelen, en met het materiaal bezig te zijn en elke keer weer anders te boetseren. Het werd een best lang concert, een uur en vijfenveertig minuten!

Het was weer een warm applaus en na afloop waren we zo druk in gesprek dat we zelfs vergaten de cd’s tevoorschijn te halen om te verkopen…iemand  vroeg er nog om toen bijna iedereen weg was, dus toen toch nog een cd verkocht;-) Na afloop heerlijk gegeten in Zaandam, Toon en Mark trakteerden ons ditmaal. Tevreden en voldaan naar huis gereden. Een volle week voor de boeg met veel… Canto..

25-3-2011, Theater de Kolk, Assen

Soms hoor je wel eens de opmerking: ‘het dak eraf spelen’. Van de week  lazen we in de krant dat na ons concert in Culemborg het theater per direct gesloten was wegens een onveilig dak. In de luide stukken tijdens het spelen kijken we wel eens gekscherend naar boven of er geen scheuren in het plafond komen door het volume. Maar dit hadden we toch echt niet verwacht…. Het bleek natuurlijk niets met ons concert te maken te hebben, maar toch leuk op je cv;-) We kregen wel hartverwarmende reacties naar aanleiding van het concert. Maar goed, vandaag het hoge noorden; Assen. De heenweg duurde behoorlijk lang, de vrijdagavondspits begon vrij vroeg, en al snel stonden we vast zodat de reis erheen dik drie uur in beslag nam…

Aangezien het nieuwe theater nog in aanbouw is (door dezelfde architect als van ‘De Spiegel’ in Zwolle) zit het theater tijdelijk in de muziekschool. Een omgebouwde kapel doet nu dienst als theaterzaal. Een prachtig hoge zaal met veel ramen en hout. Op het podium stonden twee ‘nieuwe’ vleugels voor ons, dat wil zeggen, dit merk hadden we nog niet gehad in deze tour: Bösendorfer. En dan nog twee dezelfde ook. Alhoewel de aanslag vrij zwaar is hebben ze wel heel veel mooie boventonen. Na de soundcheck met Toon hebben we lekker gegeten in een aangebouwd café (met zelfmeegebrachte maaltijden, dat dan weer wel.) Het concert begon om 20.00 uur.

Mijn inleiding was iets langer dan normaal, maar het helpt volgens mij wel om het publiek iets meer uitleg te geven over de muziek.

Het was weer heel anders om het Canto op deze Oostenrijkse vleugels te spelen. Vooral in het spel met de boventonen ontstonden heel nieuwe klanken. Van de ruim honderd mensen lagen er een stuk twintig op het podium. Meer pasten er ook niet bij… Vlak voor de eerste climax kwam iemand uit het publiek voorzichtig naar ons toe gelopen en die ging in het midden onder de vleugels liggen, precies het mooiste punt om te luisteren. Die heeft er tot het einde gelegen en was lyrisch na afloop van de sensatie van puur twee-piano-geluid. Na exact negentig minuten spelen stopte de Canto in Assen. Het publiek liet weer duidelijk horen dat ze enthousiast waren en we kregen bloemen! Alvorens we de weg weer op gingen, hebben we samen nog even wat gedronken in het café, waar we ook nog een paar mensen hebben gesproken.

Het was weer een voldaan gevoel na dit concert!

We kregen ook een recensie over dit concert. Klik hier voor meer.

20-3-2011, De Kampanje, Den Helder.

20-3-2011, De Kampanje, Den Helder.

Alweer een prachtige dag met fris lenteweer! In de ochtend een lange wandeling gemaakt door Culemborg, over de markt en naar de haven gelopen. Heerlijk om zo je zondag te beginnen. Een groter contrast qua reisafstand is bijna niet denkbaar; gisteren speelden we in onze eigen woonplaats, op een paar minuten reisafstand van ons huis, en vandaag spelen we Canto in het verst verwijderde theater van Culemborg: Den Helder. Rond een uur of twee hebben we de spullen in de auto geladen en gingen we op reis naar het noorden van Noord-Holland. De zon stond alweer flink lang te warmen, en zeker met de frisse buitentemperatuur een heerlijk moment om te rijden met open dakje. Onderweg geluisterd naar Tubular Bells II, waar we nog steeds over aan het denken zijn hoe we dat volgend jaar kunnen gaan uitvoeren. Het begint wel al te komen, maar het blijft nog veel denken en puzzelen. Maar goed, na twee uur rijden kwamen we aan in Den Helder en het was even zoeken naar de artiesteningang, dat kan namelijk behoorlijk lastig zijn bij theaters. De artiesteningang zit meestal aan de achterzijde van de theaters. Zo ook hier in Den Helder, maar ik heb toch maar even gebeld met de telefoon of ze open konden doen. Zeker bij de grotere theaters is het best ver lopen om een groot gebouw heen met zware tassen. Vandaag speelden we helemaal akoestisch, op een Yamaha C7 vleugel en een Kawai C5. De ruimte klonk bijzonder fraai, en tijdens het inspelen viel al op hoe zacht je hier kunt spelen zonder intentieverlies. We kregen meteen koffie aangeboden van de techniek en alles stond zo klaar. Ook een volle koelkast waar we gewoon uit konden pakken wat we nodig hadden. Gastvrij hoor. Rond 16.30 uur ging de techniek eten, en hadden we het hele gebouw voor ons alleen. Heerlijk ingespeeld en voor het concert begon hadden we ruim de tijd om te ontspannen, te eten, te ontspannen en weer te spelen. Vanavond besloten we om van te voren maar eens geen toelichting te geven op het werk. De animo in Den Helder voor een Canto Ostinato op zondagavond was niet erg groot, maar de mensen die er waren genoten aandachtig. De zaal gaf ook met publiek nog zeer veel mogelijkheden om mooi te kleuren en diverse speciale effecten kwamen goed uit de verf . Na afloop nog met wat mensen gepraat (iemand vond Canto wel iets weg hebben van Tubular Bells…wat beluisterden we vanmorgen ook alweer??), de techniek bedankt voor de goede zorg en de auto in richting huis. Helaas was een gedeelte van de weg afgezet, dus was het een beetje zoeken, maar na dik twee uur in de auto waren we weer in Culemborg. Net als Canto een reis, elke keer anders, maar wel een mooie avond om in te rijden met een enorm volle maan was het een genoegen om door het Noord-Hollandse landschap te cruisen.

19 maart 2011, Theater de Fransche School Culemborg

19 maart 2011, Theater de Fransche School Culemborg

Vandaag de kortste reistijd van alle concerten, aangezien we in Culemborg wonen;-) Theoretisch konden we zelfs met de fiets gaan, ware het niet dat we veel kleding en spullen bij ons hadden zodat we toch maar met de auto zijn gegaan. Stonden we vorige week nog in een giga groot theater in Breda, vandaag het kleinste theater van onze tour met ligconcerten: Culemborg. Een echte thuiswedstrijd, te meer omdat we er jaren geleden ook al veel concerten deden. Bij aankomst naar de kleedkamer die beneden is. In de kleedkamer stond een fles Spa blauw klaar, en er lagen zelfs handdoeken voor na het douchen! Die waren we nog niet tegengekomen. Onze dag begon al goed, want in de ochtend stond er een stralende zon aan een strak blauwe hemel die de lente al een beetje aankondigde. Toen we een blik wierpen in het gastenboek van Theater de Fransche school zagen we bij onze voorstelling een grote aantekening ‘Liefs van Angela’ staan. Op 6 maart was Angela Groothuizen in ‘ons’ theater geweest met haar voorstelling en had een bericht voor ons achtergelaten. We hadden haar een keer uitgenodigd maar toen kon ze toch niet komen. Angela is al heel lang een trouwe Canto fan, en ik weet dat ze onze cd veelvuldig heeft meegenomen op diverse reizen. Een grote glimlach op ons gezicht!

Terug naar boven om de vleugels alvast te proberen. Een Yamaha G2 (deze is van het theater) en een gehuurde vleugel van Evert Snel, een Kawai. Gelukkig waren de vleugels klein, meestal vinden we: hoe groter de vleugels hoe fijner, maar dit was perfect, want er wilden ook ongeveer 20 mensen liggen op het toneel. Daar was nauwelijks plek voor, maar het paste allemaal net!  Na de soundcheck met Toon gingen we eten bij het restaurant Andermaal, tegenover het theater. Prima eten en de bediening ging ook lekker vlot zodat we op tijd weer terug waren in het Theater.  Om half negen kregen we aanvang. Bij het opkomen moesten we even goed uitkijken dat we niemand op de tenen trapte!… Het was een uitverkochte voorstelling dus alle ruimte was gevuld. Sandra deed ditmaal het verhaal over de compositie en het idee van de ligconcerten. Nadat we gingen zitten werd het donker en begonnen we aan de Canto in Culemborg. We hadden het stuk nog nooit in dit theater gespeeld, wel vaak in de Barbarakerk, (daar hebben we ook diverse cd’s opgenomen) maar nog nooit in de Fransche School.  De klank was erg mooi, en we konden veel uit de vleugels halen. Het thema kwam er weer prachtig uit en ondanks het feit dat we het stuk nu heel vaak achter elkaar hebben gespeeld, blijven er weer nieuwe dingen ontstaan, en blijf je weer nieuwe dingen horen. Het leuke van een klein theater is dat je de mensen in de zaal ook zo dichtbij voelt.  Na de laatste noten volgde de stilte en een lang en warm applaus. De Canto in Culemborg duurde bijna 90 minuten, weer langer dan we dachten. Ook voor ons als uitvoerder, blijkt de tijd altijd sneller te gaan dan je denkt. Na afloop hebben we veel bekende en onbekende mensen kunnen spreken en kregen we vele complimenten. Ook vertelde een luisteraar ons hartstochtelijk dat hij niet kon begrijpen dat iemand zou willen líggen bij ons concert; hij zat zelf anderhalf uur lang op het puntje van zijn stoel!! Het valt mensen altijd op hoe onze interactie verloopt en hoe gelijk we spelen. Erg attent ook van de directrice Marjan van Huijstee om ons goed van drankjes te voorzien toen we druk in gesprek waren met Canto fans. Naast de Canto fans zijn er ook mensen die fan speciaal van óns zijn; zo waren er mensen uit Oud Beijerland en zelfs uit België. Van mijn leerling EV (ze is inmiddels al 3 maal geweest naar onze ligconcerten) twee beschilderde koffiekopjes: ‘Canto Cups’! Erg lief. Rond half een stapten we voldaan onze bedjes in om te genieten van een nachtrust na een geweldige avond in ons eigen ‘Kuilenburg’.

27-2-2011, Muzeval, Emmen

27-2-2011, Muzeval, Emmen

Vandaag speelden we ons eerste vroege concert in Emmen. De avond ervoor hadden we een etentje bij vrienden in Veldhoven dus hadden we
besloten om op zaterdagavond al te gaan rijden in de richting van Emmen en daar een hotel te nemen. En om even vooruit te lopen: ’s Nachts reden we dus in het aardedonker (weinig lantarenpalen daar in het Noorden;-), ’s morgens in dichte mist terug…Erg veel verschil was er niet, rijden in het donker of in de mist,  in beide gevallen trekt het
 landschap aan je voorbij zonder dat je het zelf echt merkt. Na een prima nachtrust in een plaatselijk hotel op naar De Muzeval. Ik herkende het theater nog van vroeger. De Muzeval is een van de weinige theaters in Nederland waar je zo duidelijk de weg naar toe vindt als artiest, overal goeie bordjes! 
Ter plaatse eerst even naar het toneel gelopen, Mark onze technicus
was nog bezig samen met de techniek van het theater om alles in orde te 
maken voor de voorstelling van 11.30 uur. Na een korte blik naar de
 vleugels, een Steinway D concertvleugel en een Yamaha C7, tijd voor een kopje koffie in de gezellige artiestenfoyer. Netjes overal Wifi
 aangekondigd, zelfs in het Russisch!

Rond 11.40 kregen we aanvang en begonnen we aan de Canto in Emmen. Uiteraard niet voordat ik iets had verteld over het stuk, ditmaal een iets andere uitleg, ik maakte de vergelijking met een lange autoreis naar Frankrijk: stel, je gaat op 
reis met een kaart, maar je weet niet elke route je neemt, dat zie je 
onderweg wel, maar je reist ook met een aantal andere mensen mee, en
 ook nog met twee voertuigen, die samen naast elkaar blijven rijden, op exact een meter afstand van elkaar. Gedurende de reis bepaal je samen
 waar je heengaat, maar zonder praten, dat doe je door elkaar
 aan te voelen en door voortdurend bij te sturen, aan elkaar aan te passen
 zodat je niet tegen elkaar botst en niet uit elkaar drijft. Zo zit het Canto wel een beetje in elkaar, de partituur als routekaart, de piano als
 auto, de musici als bestuurders, de klank als het landschap en de reis als het concert.

De zaal in Emmen heeft van nature al best een 
aardige akoestiek, niet zo droog als de meeste theaterzalen.
 Er waren ongeveer 100 bezoekers bij het concert en na het applaus hebben we er een groot aantal gesproken. Tijdens het applaus hoorden we 
al roepen “prachtig”, maar na afloop hoorden we van mensen dat er
 veel tranen van ontroering waren gevallen. Na de cd verkoop hebben we nog met de directrice gesproken over volgende producties. Dus hopelijk
 tot ziens in Emmen. Tot slot naar huis gereden en met de kinderen dvd’tjes van Wallander gekeken als 
afsluiting van een geslaagde dag.

20-2-2011, Stadsschouwburg Velsen, IJmuiden

Een middagvoorstelling betekent op zondag vrij vroeg uit de veren, want vandaag speelden we in de Stadsschouwburg Velsen te IJmuiden. De avond ervoor in Purmerend en achteraf hadden we beter een hotel kunnen nemen. Maar goed, we waren al snel ter plekke, parkeren in de Dok, dus geen lange loopafstanden. We troffen een enorm podium aan met alweer een thuiswedstrijd; twee bijna exacte C7 vleugels! Twee dagen achter elkaar in dezelfde setting spelen, we worden wel in de watten gelegd. Mark was bij binnenkomst nog bezig met het geluid inregelen, en de lichtmensen met het stellen van het omvangrijke lichtplan. Om twee uur deed ik ook een introductielezing om de muziek van Ten Holt in een perspectief te plaatsen en iets meer inhoudelijk over zijn leven en werk te vertellen. In de REX foyer stond alles netjes klaar, ik kon zo mijn MacbookPro aansluiten aan de beamer en het geluid. De microfoon lag ook netjes klaar. Alles werkte ook meteen goed, en met de afstandsbediening kon ik de Mac prima bedienen. Terug naar de zaal voor een soundcheck. Overigens lopen we ook altijd graag rond in het theater voor aanvang om de sfeer te proeven, het gebouw te verkennen en je een beetje vertrouwd te maken met de plek. De kleedkamer was sfeervol en donker, met transparante wastafels en Philip Starck (-achtige?) stoelen. Het theater in IJmuiden kwam me zo bekend voor, alleen de enorme in tapijt ingeweven bloemen op de vloer niet. Echt een ‘warm bad theater’ waar de muziek van Ten Holt goed tot zijn recht komt. We hadden ook nog even tijd om met de marketingmedewerker te praten en later ook met de directeur. Hij vroeg hoe we bij Hans Kik waren gekomen, en wat we nog meer voor programma’s in de aanbieding hadden. Hij was erg geïnteresseerd in onze nieuwe productie NLXL naar het gelijknamige boek van Karel Tomeï. De introductie ging uitstekend, en vervolgens naar de kleedkamer om ons op te maken voor de voorstelling. Het was weer een lange versie, met de inmiddels standaard geworden C7-bestendige 100 minuten. Op het podium aan aantal liggers, maar het merendeel zat in de zaal. Na afloop een staande ovatie. Ook hier vele complimenten over onze interactie, interpretatie, het lichtplan, het is net een warm bad, heerlijk, Leuk om ook reacties te horen van mensen die elkaar hebben leren kennen bij een eerdere uitvoering van Canto. Muziek verbindt! Daarnaast nog even met de de directeur gepraat die het een “echt compleet theater” vond. Ook Karin Geelink was er met haar man, we kennen haar al 20 jaar en leerden elkaar kennen toen zij de programmering deed van Theater de Fransche School in Culemborg. Nu is ze al jaren werkzaam bij Bureau Promotie Podiumkunsten in Amsterdam. Daar kwamen we elkaar ook geregeld tegen toen ik de publieke opening van de Klassieke Muziekweek mocht verzorgen (o.a. met het Canto op Utrecht Centraal voor vijf vleugels). Na het omkleden heerlijk gedineerd met Mark erbij in Augusta. Een tevreden weekend, even rusten (achterstallig wasgoed wegwerken, tja, tweeverdieners he;-) en dan op naar Gouda op woensdag!

19-2-2011, Theater de Purmaryn, Purmerend

19-2-2011, Theater de Purmaryn, Purmerend

Zaterdagavond was het tijd voor een Canto Ostinato in Theater de Purmaryn te Purmerend. Rond half vijf kwamen we aan bij het theater gelegen in de binnenstad van Purmerend. Het was wel even wennen om door het voetgangersgebied te rijden op zaterdagmiddag… Parkeren bij het theater was gelukkig geen probleem, zodat we niet ver met onze kleding, cd’s, eten en andere tassen hoefden te sjouwen. Dat is altijd wel prettig, omdat het spelen op zich niet een erg zware belasting is, maar je moet op zo’n dag wel een beetje rust voor je vingers, schouders en armen houden. Sandra maakte bij het uitstappen van de auto een verkeerde beweging en verdraaide haar schouder… gelukkig kwam Mark ons tegemoet om te helpen met het naar binnen brengen van de spullen, en door de eropvolgende uurtjes flink te blijven bewegen met nek en schouders had ze er tijdens het spelen nagenoeg geen last meer van. Bij binnenkomst meteen naar boven naar de zaal waar het concert zou plaatsvinden. Een mooi zaaltje en bij binnenkomst wisten we meteen waarom er vanavond geen mensen op het toneel zouden liggen: er was te weinig plek… De vleugels waren van een vertrouwd merk, Yamaha C7, een oude en en nieuwe, beiden eigendom van het theater (luxe!). Mark had alles reeds opgesteld en na een koffie konden we al aan de soundcheck. We waren al vroeg klaar en hadden tijd genoeg om rustig te eten en lekker lang koffie drinken. De voorzieningen in het theater waren zoals overal dik in orde, Wifi voorhanden, dus even nog de laatste mail beantwoorden kon ook gewoon. Tevens had Jeroen zijn laptop meegenomen om de lezing van zondag in IJmuiden voor te bereiden… Tegen vijf voor half negen stonden we klaar en stipt half negen hadden we aanvang. Jeroen deed een korte toelichting en de C7’s hielpen ons weer bij een concert van 100 minuten. Deze tijdsduur lijkt wel de nieuwe standaard te worden! Na een warm applaus naar beneden om mensen te spreken en cd’s te verkopen. Iedereen was razend enthousiast, ‘dank voor de mooie avond’,’ het is zo geweldig om jullie interactie te zien’, ‘wat een totale beleving’. Nog even een biertje gedronken met de techniek en de directrice van het theater. Opvallend was dat er relatief veel oudere mensen waren die het stuk nog helemaal niet kenden; zegt het Canto voort.