Posts Tagged ‘ Den Haag ’

6-3-2011, De Regentes, Den Haag

6-3-2011, De Regentes, Den Haag

Soms is het maar goed dat een theaterzaal, of beter gezegd de theatervloer, heel ruim bemeten is. Zo zijn er theaters waar je de tribune helemaal kunt inklappen om een vlakke vloer te maken. Vandaag kwamen we aan in Den Haag in theater de Regentes, een oud zwembad uit 1920 in ArtDeco stijl, dat in 1995 is verbouwden sindsdien dienst doet als theater. Vermeldenswaardig is het feit dat het pand was afgekeurd en op de lijst stond om te worden gesloopt! Buurtbewoners hebben een plan gemaakt om het te bewaren en het een culturele bestemming te geven, en zo onstond het huidige theater. Het heeft mede door de hoogte een geweldige akoestiek, en veel details van het zwembad zijn nog bewaard gebleven en zichtbaar (en in de kleedkamers ook nog eh…’ruikbaar;-). Zo zie je op balkonhoogte allemaal deurtjes waar de kleedhokjes zich bevonden. Beneden in de kleedkamers zijn ook nog volop oude details van het statige zwembad te bewonderen (o.a. mooie antieke tegeltjes). Midden in de zaal stonden onze twee werkpaarden van de middag; twee identieke Steinway B’s. Alle lampen hingen al en waren gesteld, en bovendien stonden de microfoons ook al klaar. We konden na een kopje koffie zo aan de slag om de vleugels en de akoestiek uit te proberen.Het vloeroppervlak was enorm, en aan vier zijden stonden stoelen opgesteld.Deze moesten echter weg; de rij bij de kassa was zo lang, en de belangstelling om het concert liggend mee te maken zo groot dat ze een deel van de stoelen moesten weghalen om ruimte te creeren voor de ‘liggers’. En de variatie was groot, er waren matjes, slaapzakken, maar ook het ouderwetse maar nog steeds goedvertrouwde opblaasluchtbed was aanwezig. Na een korte toelichting over het Canto Ostinato aan het publiek (met wederom een ander verhaal ) begonnen we aan de reis van de Canto in Den Haag. Niet wetende hoe lang de reis ditmaal zou duren, begonnen we zoals gebruikelijk in complete duisternis. Toen het wat lichter werd gaandeweg konden we de vlakte om ons heen goed bekijken. Overal waar je keek zag je liggende mensen. Zo af en toe kwam er eentje overeind omeven van ligpositie te veranderen of even naar ons te kijken. De muziek klonk alom, en na bijna 2 uur nonstop spelen eindigde we op de gebruikelijke manier,ondersteund door de complete duisternis was het weer een shock om bij de eindbestemming te zijn aangekomen. Canto Ostinato in Den Haag was een groot succes, na afloop met veel mensen gepraat, velen kende het stuk al, maar deze uitvoering en dan zo liggend te ervaren was toch een extra dimensie! Kortom,missie geslaagd en op naar het volgende theater.

Advertenties