Posts Tagged ‘ amsterdam ’

27-3-2011, Zaantheater, Zaanstad

Vandaag ging de klok een uurtje vooruit, het is weer zomertijd, hetgeen betekende dat we een uurtje minder hadden om te slapen. Maar toch helemaal uitgerust konden we op weg naar Zaandam. Vandaag speelden we daar in de kleine zaal. In de grote zaal stond de voorstelling van Edwin Rutten, waarvoor onze technicus Toon werkt, en dus hadden we vandaag Mark. Het Zaantheater ligt op een prachtige plek met uitzicht op het water, veel glas en een multifunctioneel gebouw. In de zaal stond ons huismerk vleugels, en toch wel de meest voorkomende instrumenten van Nederland: Yamaha C7. We hadden de goede ervaringen van deze instrumenten (o.a. in Delft en Breda) nog in ons geheugen zitten dus dat beloofde wat. In de kleedkamer las ik een prachtige recensie over het concert in Assen die net binnenkwam via de mail. Er was weer Wi-Fi beschikbaar! Leuk ook om kennis te maken met de technici van het theater: Bart en ….Bart. Handig, als je iets nodig hebt roep je gewoon Bart. De tribune was helemaal ingeklapt een zo ontstond een compleet vlakke vloer waarop genoeg ruimte was voor vele liggende mensen die we vanmiddag hadden. Toen de soundcheck klaar was en het licht was gesteld kon de zaal open. Wij konden naar achteren om ons vast om te kleden en mentaal voor te bereiden op het concert. Bij een middagconcert dragen we onze speciaal ontworpen kleding van kunstenares Anneke Klein Kranenbarg die vandaag ook aanwezig was. Het concert begon om half vier en er lagen veel mensen, maar er zaten ook mensen aan allerlei kanten. We zagen zelfs een enorm opblaasfauteuil; die hadden we nog niet gezien in ligconcerten. Het is zo mooi om te zien hoe mensen helemaal genieten en in hun eigen ruimte de muziek tot zich laten komen.

De Yamaha’s nodigden uit toch heel subtiel en gevoelig spel. Het openingsgedeelte was voor ons persoonlijk een van de mooisten tot nu toe, zo goed als alles lukte, de diversiteit aan klanken, ook hier werden we weer door onszelf verrast. De oneindige mogelijkheden zijn fantastisch en het stuk blijft geniaal! Het publiek was enorm stil, het licht liep naadloos samen met ons spel, en er ontstonden heel spannende momenten. Heerlijk om zo te kunnen spelen, en met het materiaal bezig te zijn en elke keer weer anders te boetseren. Het werd een best lang concert, een uur en vijfenveertig minuten!

Het was weer een warm applaus en na afloop waren we zo druk in gesprek dat we zelfs vergaten de cd’s tevoorschijn te halen om te verkopen…iemand  vroeg er nog om toen bijna iedereen weg was, dus toen toch nog een cd verkocht;-) Na afloop heerlijk gegeten in Zaandam, Toon en Mark trakteerden ons ditmaal. Tevreden en voldaan naar huis gereden. Een volle week voor de boeg met veel… Canto..

Advertenties

12-3-2011, Schouwburg Amstelveen, Amstelveen

Zaterdag 12 -3-2011, Amstelveen, Schouwburg Amstelveen 

In de middag gingen we op weg naar Amstelveen, hier speelden we vanavond. Bij binnenkomst eerst maar een kopje koffie genomen in het artiestencafé. De kleedkamers waren netjes voor elkaar, en we konden meteen de kleding uithangen. Wel altijd weer even zoeken in de gangenstelsels van theaters, het kan soms een echt doolhof zijn! Maar na een paar keer heen en weer lopen, weet je al snel de route. Soms;-). Overigens konden we prima achter het theater parkeren met een parkeerontheffing van het theater. De vleugels stonden al klaar op het podium, vandaag een Steinway D concertvleugel en een Steinway C vleugel. Deze laatste komen we niet zo vaak tegen; hij heeft ongeveer dezelfde lengte als een C7 Yamaha vleugel. Gelukkig hadden we een beetje versterking om de ongelijkheid in de instrumenten op te heffen, en dan een beetje akoestiek in de ruimte toevoegen zodat het stuk beter tot zijn recht komt. Om 19.30 deed ik een inleiding (salon) in een de heuse filmzaal met een prachtig Dolby Surround system. Een een halfuur vertelde ik iets over het stuk, de achtergronden, ontstaanswijze, en de historie. Ook wat zijtakken naar de beeldende kunst, de minimal music, om alles bij elkaar een beeld te vormen van de muziek van Simeon ten Holt. En zoals gebruikelijk altijd te weinig tijd om alles te zeggen wat je zeggen wil. Een halfuur gaat zo voorbij, zeker als ik lekker op dreef ben.

Vandaag lazen we een leuk stukje in de Volkskrant: Twee breinen, één Hints van Mark Mieras. Met veel genoegen hebben we destijds het boek ‘Ben ik dat’ gelezen van deze auteur die allerlei hersenonderzoek in begrijpelijke taal weet te gieten. Deze column ging over het feit dat hersenen kunnen synchroniseren met elkaar. Ik citeer:

‘Door de hersenactiviteit  te vergelijken zie je dat twee mensen op dezelfde golflengte zitten. Net een draadloze verbinding tussen de hersenen’. Zo voelt het voor ons ook vaak als we samen het Canto spelen, allerlei beslissingen worden genomen op het moment zelf, en soms zou je willen dat je in de hersenenen van de ander kon kijken of meekijken, maar in steeds meer gevallen lijkt het wel of wij dat ook kunnen. Op hetzelfde moment een octaaf verspringen, of weer terug, ineens inhouden of juist voluit spelen, meer of minder accenten, het lijkt wel alsof we steeds meer in elkaars hersenen kunnen kijken en nog precieser kunnen musiceren. Misschien wel eens tijd om tijdens een concert onze hersenactiviteiten te meten? Lijkt me reuze interessant.
Bij het concert in Amstelveen waren er maar een handjevol liggers, dit was meer een zitconcert dan een ligconcert. Het concert duurde exact 90 minuten en de spanning was om te snijden. Na afloop een warm applaus en veel mensen gesproken, er waren diverse mensen die al voor de 2de keer ons bezochten; die konden mooi een vergelijk maken. Toen we omgekleed waren en Toon zijn spullen had ingepakt hebben we voor nog een glas gedronken en een (fors) bittergarnituur genuttigd. Daarna op weg naar huis, morgen Breda op het programma!

12-1-2011, DeLaMar, Amsterdam

12 januari 2011, DeLaMar, Amsterdam

In het gloednieuwe theatergebouw van Van den Ende speelden we vandaag. En dan nog uitverkocht ook! In de middag gingen we vroeg op pad, voor de files uit richting Amsterdam. Bert had aangeboden chauffeur te willen zijn, dus die kwam ons netje ophalen. En vanavond stond ons een inspannend concert te wachten. Eenmaal aangekomen bij het nieuwe theater, het was zo nieuw dat het pasjessysteem voor de kleedkamers nog niet helemaal foutloos werkte, maar na een paar keer heen en weer lopen toch de goede code in het pasje waardoor we onze kleding konden ophangen. Sandra had een nieuwe jurk mee, een prachtig lichtblauwe avondjurk.
Na het samen inspelen op de vleugels zijn we zijn om en om even naar boven gelopen om te kijken en te luisteren naar de klank in de zaal. Erg hoog, met overal goed zicht en een goed geluid. Tegen de avond eerst samen met de techniek gegeten in het artiestencafe. Het is altijd gek, eerst heb je enorm veel tijd, en dan ineens is het voorbij, moet je snel omkleden en je richting het podium begeven om het concert te geven. Voor aanvang van het concert hebben we beiden een toelichting gegeven over het Canto, het publiek stelt het erg op prijs als je er iets over verteld. Je kunt een uitgebreide toelichting schrijven, maar zo bij de vleugels het een beetje toelicht en in de tijd plaatsen is prettig. En toen begonnen we….. Tijdens het concert kon je een speld horen vallen, ondanks dat er 601 mensen in de zaal zaten en nog een kleine 50 op het podium lagen had je geen moment het gevoel de de muziek door zoveel oren gedeeld werd. Na bijna 100 minuten onafgebroken stilte barstte het applaus los. Iedereen had  erg genoten, en toen we beneden cd’s gingen verkopen kregen we het ene na het andere compliment. Er gebeurden vanavond ook weer heel speciale dingen. Magisch hoe wij ook na zoveel spelen nog elke keer verrast worden door het Canto. Amsterdam was een warm welkom en we hopen er vaker te spelen!
De volgende dag stond er op de site van DeLaMar een aantal foto’s van het concert, voor het eerst zoveel mensen op het podium van de zaal, en buiten in de stromende regen stond zelfs een meisje met een kartonnen bord: Wanted, kaartjes voor 2x Canto Ostinato….